Ranko M. Bilinac (Foča, 22. oktobar 1951) bio je teolog i istoričar, autor više zapaženih izvještaja i reportaža iz Mitropolije Dabrobosanske, Bogoslovskog fakulteta i Bogoslovije u Foči. Objavio pet radova u više naučnih časopisa. Pored parohijskih dužnosti predavao na Muzičkoj akademiji Univerziteta u Istočkom Sarajevu (odsjek za Crkvenu muziku i pojanje), gdje je u zvanje docenta izabran 2013. godine.
Bilinac je rođen 22. oktobra 1951. godine u selu Donje Žešče kod Ustikoline, opština Foča. Osnovnu školu je završio u Ustikolini, a petogodišnju bosloviju Svetog Save u Beogradu 1972. godine. Rukopoložen je u čin đakona 17. marta 1973. godine, a u čin prezvitera 18. marta iste godine u Sabornom hramu u Sarajevu od mitropolita dabrobosanskog Vladislava. Postavljen je 30. aprila 1973. godine za paroha blagajskog i donjevukovskog- Kupres. Premješten je 22. novembra 1982. godine i postavljen za prvog paroha fočanskog.
Diplomirao na jugoslovenskom Institutu za novinarstvo u Beogradu 9. maja 1987. godine i obavlja dužnost dopisnika Pravoslavlja za Eparhiju Dabrobosansku.
Od 1. marta 1993. godine predavao je Hrišćansku vjeronauku u osmogodišnjim školama u Foči. Od 8. oktobra 1993. godine postavljen je za starješinu svetonikolajevskog hrama i parohijske kancelarije u Foči. Odlikovan dostojanstvom protonamesnika 14. oktobra 1994. godine. Sveti Arhijerejski Sinod SPC ga 24. septembra 1996. godine postavlja za honorarnog nastavnika u Bogosloviji Sveta Tri Jerarha u Srbinju (Foča) i obavlja dužnost vaspitača. Mitropolit dabrobosanki Nikolaj, 12. marta 1997. godine postavlja ga za arhijerejskog namjesnika srbinjskog, a sa 28. martom postavlja ga za inspektora Hrišćanske vjeronauke u školama arhijerejskog namjesništva srbinjskog. Činom protojereja odlikovan 15. juna 1997. godine.
Diplomirao na Duhovnoj akademiji Svetog Vasilija Ostroškog u Srbinju (Foča) 25. decembra 2000. godine. SAS-i ga 31. januara 2001. godine postavlja za suplenta Bogoslovije Svetog Petra Dabrobosankog u Srbinju (Foča).
Školske 2000/01. godine počeo predavati na Muzičkoj akademiji Univerziteta u Istočnom Sarajevu na odsjeku za Crkvenu muziku i pojanje. Predavao Crkveno pojanje s pravilom, a školske 2007/08. godine predaje i Sveto Pismo Starog i Novog Zavjeta. Magistrirao 26. juna 2006. godine na Bogoslovskom fakultetu Svetog Vasilija Ostroškog u Foči iz Svetog Pisma Novog Zavjeta na temu „Sveto Pismo u Služebniku”.
Mitropolit Dabrobosanski Nikolaj odlikovao ga 30. septembra 2006. godine pravom nošenja naprsnog krsta. Po potrebi službe premješten 1. januara 2008. godine za paroha kotoračkog – Istočno Sarajevo i pored parohijskih dužnosti predaje na Muzičkoj akademiji Opštu i nacionalnu Istoriju hrišćanstva, Crkvenoslovenski jezik i Crkveno pojanje s pravilom.
Doktorirao 4. maja 2012. godine na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Istočnom Sarajevu (odsjek za istoriju) na temu „Mitropolit Petar Zimonjić (1866-1941)”. U zvanje docenta izabran na Muzičkoj akademiji Univerziteta u Istočnom Sarajevu 2013. godine i stalno je zaposlen na Muzičkoj akademiji u Istočnom Sarajevu na odsjeku za Crkvenu muziku i pojanje. Predaje Opštu i nacionalnu istoriju hrišćanstva, Crkvenoslovenski jezik i Crkveno pojanje s pravilom.
Napisao je više zapaženih izvještaja i reportaža iz Mitropolije Dabrobosanske, Bogoslovskog fakulteta i Bogoslovije u Foči. Pored izvještaja i reportaža objavio je i: Izvještaj o stradanju Srba u građanskom ratu 1991—1995. godine u opštini Foča, Srpska pravoslavna crkva u Foči, Sveto Pismo u Služebniku, Predavanja iz Svetog Pisma Starog Zavjeta za studente Muzičke akademije Univerziteta u Istočnom Sarajevu-odsjek za Crkvenu muziku i pojanje, Istorija hrišćanske crkve- Opšta i nacionalna, Mitropolit Sveti Petar Zimonjić (1866-1941). Održao je i više predavanja i napisao i objavio pet radova u više naučnih časopisa, i to: „Značaj hrama u Sopotnici kod Goražda za Pravoslavne Srbe i Srpsku pravoslavnu crkvu”, „Haritativni rad mitropolita Petra Zimonjića”, „Arhijereji sahranjeni u starom groblju u Sarajevu”, „Srpsko pravoslavno crkveno pjevačko društvo ’Milutinović’ Visoko” i „Stradanje sveštenika mitropolije Dabrobosanske u Drugom svjetskom ratu”.