Mehmed-paša Kukavica bio je bosanski vezir i valija tokom 18. vijeka. Rođen je u Vojnovićima u čuvenoj fočanskoj porodici Pavlović. Otac mu je bio sveštenik Srpske pravoslavne crkve.

Prema predanju, dolaskom Turaka koji su kupili danak u krvi, oca su mu ubili na brvnu, a njega odveli u Istanbul i poturčili. Prema istom, paša nikad nije zaboravio svoje korijene. Kada su ga poslali iz Istanbula u Bosnu 1752. godine, prolazeći kroz rodno selo sreo je staricu, svoju majku koja ga je prepoznala po mladežu ispod pazuha. Ona je zamolila sina da joj ispuni želju, i da sagradi crkvu u kojoj će se ona moliti. Mehmed je poslušao majku i sagradio crkvu koja se nalazi u zaseoku Popi, kod Vojinovića.

U službovanju se istakao odlučnim mjerama kojima je turska država ojačala. Graditelj je mnogih poznatih objekata među kojima se ističu: Sebilj u Sarajevu 1754. godine, džamija u Travniku 1757. godine, kao i niz objekata u Foči.

Od njegovih ktitorskih objekata u Foči, najpoznatiji su mu: džamija, medresa, han i sat- kula u Gornjem polju u Foči, kao i pomenuta crkva u Popima.

Za vrijeme službovanja u Bosni ugušio je veliku seljačku bunu koja izbila 1747. godine u Tešnju, a koja se kasnije proširila na Sarajevo i Mostar. Bio je dva puta bosanski vezir, 1752-1756. i 1757—1760. godine. Pao je u nemilost Porte te je pogubljen 1761. godine.