Najnovije istraživanje objavljeno u Zborniku radova američke Nacionalne akademije nauka pokazalo je zanimljivu vezu između kućnih ljubimaca i šumskih zvijeri.
Naime, skoro dvije trećine rasa pasa ima značajnu količinu vučjeg DNK što je povezano sa time da su se domaći psi i vukovi ukrštali tokom proteklih nekoliko milenijuma, navodi se u izvještaju.
“Moguće je da se psi i vukovi ukršaju, ali da je hibridizacija rijetka. Prije ove studije, konsenzus je sugerisao da pas ne može da ima mnogo, ako i imalo, vučjeg DNK da bi bio pas”, rekla je istraživač u američkom Muzeju prirodne istorije i vodeći autor ovog istraživanja Odri Lin.
Linova je, u saradnji sa svojim kolegama, analizirala hiljade vučjih i psećih genoma dostupnih u javnim bazama podataka i tom prilikom je otkriveno da 64 odsto modernih rasa pasa ima vukove za svoje pretke, čak i male čivave, piše BMF TV.
Dvije rase sa najviše vučjeg DNK
Ustanovljeno je da su dvije rase sa najviše vučjeg DNK čehoslovački vučjak i sarloški vučji pas.
Među rasama popularnim kao kućni ljubimci, a koje nisu rezultat namjernog ukrštanja, sa najvećim procentom vučjeg DNK dominira veliki anglo-francuski trobojac – oko pet odsto.
Iako psi sa vučjim DNK teže da budu veći, ne mora da znači da je to uvijek njihova karakteristika, navodi se i kao primjer ističe bernardinac koji nema ni traga ovog DNK.
Kako su vukovi evoluirali
Kustos u Smithsonian muzeju prirodne istorije i koautor studije Logan Kistler smatra da je vučji DNK u pse ušao preko uličnih pasa – onih koji žive blizu mjesta gdje obitavaju ljudi, ali nemaju vlasnika.
On sugeriše da je moguće da su se oni razmnožavali sa ženkama vukova koje su se odvojile od čopora zbog uništavanja njihovih staništa izazvanim ljudskim faktorom.
“Vukovi su evoluirali da bi se prilagodili specifičnim staništima i uslovima, dok su pse ljudi donijeli u svaki naseljeni dio planete”, kaže on.
Psi su morali da se prilagode mjestima na koje su ih ljudi odveli, a vučji geni su im “dali prednost u nekim kontekstima”.
Istraživači su takođe uporedili i osobine pasa sa vučjim DNK i pokazalo se da oni sa malo ili nimalo DNK imaju veću šansu da budu druželjubivi, odani ili laki za dresuru, prenosi Euronews.